نزدیک به ۳ سال از واگذاری صندلی شخص اول مدیریت شهری به محمد باقر قالیباف شهردار تهران گذشته است .
شهردار تهران در این ۳ سال سعی بر آن داشت تا با ارتباط مستقیم با شهروندان ( چهره به چهره حقیقی و حتی چهره به چهره مجازی ) از سوی مناطق و حتی شهرداری تهران به ساکنان پایتخت ارائه خدمت کرده و تا حد ممکن رضایت آنها را بدست آورد.
تغییر ساختاری مرکز ۱۳۷ شهرداری تهران ( تودیع  مسئولیت ۱۳۷ از  اداره کل روابط عمومی شهرداری تهران و واگذاری به خدمات شهری ) و تغییر نام به مرکز فوریت های خدمات شهری ۱۳۷ اولین اقدامی بود که شهروندان را در ردیف مخاطبان روزمره شهرداری تهران قرار می داد.
در ابتدا ( با وجود کاستی های که وجودشان  طبیعی بود  ) خدمات گسترده ای به شهروندان ارائه شد و این رضایتمندی شمارگان تماس ها را افزایش داد .  ( ایجاد اعتماد ) تماس ها به قدری افزایش یافت که دیگر تعداد محدود عوامل کارگری و امکانات موجود در نواحی مناطق شهرداری تهران پاسخگوی نیازها نبود.
این نبود امکانات و افزایش شکایتها  شخص دکتر قالیباف را بر آن داشت تا فکر تازه ای کند ! این تفکر حاصلی نداشت جز اجرای طرح جهادی ۱۳۷ ....

در این طرح کلیه خواسته هایی که به انجام نرسیده بود ( به هر علتی ! چه نبود امکانات ؛ چه گستردگی و یا عوامل دیگر ) با تجمیع امکانات مناطق ۲۲ گانه شهرداری تهران با تمرکز بر روی یکی از مناطق ( و بعضا ۲ منطقه که علتش کوچک بودن پهنه آن ۲ منطقه بوده است ) عملیاتها آغاز می شد و در طول ۱ تا ۲ هفته به پایان می رسید
این اقدامات را عموما مواردی تشکیل می دادند که اگر شهروندی از منزل خود خارج می شد اجرای آن را به خوبی لمس می کرد ( آسفالت - جدول - رنگ آمیزی - شستشوی المان شهری - نصب تابلو ، چراغ راهنمایی و .... ) .
این اقدامات در نزد شهروندان اثر مناسبی گذاشت و رضایتشان را جلب کرد    .( ایجاد اعتماد )

نا گفته پیداست بعضی از تماس ها ( هر چند خواسته ای ناچیز و کوچک ) با وجود تماس های مکرر یک شهروند به انجام نمی رسید ! در این زمینه  مرکز نظارت همگانی ۱۸۸۸ ایجاد شد ! مرکزی که وظیفه اش علاوه بر دریافت نظرات ،  پیشنهادات ، انتقادات از پرسنل شهرداری  وظیفه بزرگتر دیگری داشت که همانا پیگیری پیام های به انجام نرسیده ۱۳۷ بود...

( ادامه دارد ........ )